ก็ไม่รู้ว่าควรต้องทำเช่นไร เก็บอาการซ่อนเอาไว้ไม่ไหว

ทุกครั้งที่พบกัน ใจฉันมันฟุ้งซ่านเกินไป..

ความจริงทุกคราวที่เราเจอะกัน เราต่างรู้ว่าเป็นเพียงแค่คนที่รู้จักกัน

ต่างขีดเส้นนั้นภายในใจ ไม่เคยก้าวล้ำเส้นไป

แต่เวลาที่เราได้อยู่ใกล้ๆ ฉันรู้ว่าเธอก็คงไม่คิดอะไร

ก็ในวันนี้ใจของฉัน แบกความลับนั้นต่อไปไม่ไหวแล้ว

ขอสารภาพเธอตรงๆ จะได้ไหม ว่าฉันรู้สึกอย่างไร..

ก็ใจมันฟุ้งซ่าน เกินที่จะหยุดแล้ว

อยากให้เธอได้รู้ ที่ฉันเป็น

มันมากกว่าคนที่ไม่คิดอะไร และหากเรื่องนี้ทำให้เราเปลี่ยนไป

ขอโทษจิงๆ ชั้นหยุดความรักไม่ไหว......

ฉันรู้ว่าเธอก้อคงแปลกใจ 

แต่เหตุผลของฉันมันก้อคงไม่มีอะไร 

ก็จะให้มดฝืนหยุดทานก้อนน้ำตาลที่แสนหวานได้อย่างไร

และเธอก้อหวานจนหัวใจฉันวุ่นวาย เธอคงเข้าใจใช่มั้ย ?

ฟุ้งซ่าน เกินที่จะหยุดแล้ว อยากให้เธอได้รู้ที่ชั้นเป็น

มันมากกว่าคนที่ไม่คิดอะไร และหากว่ามันทำให้เธอลำบากใจ

ขอโทษจิงๆ ชั้นหยุดความรักไม่ไหว

ขอโทษจิงๆ จะหยุดมันได้อย่างไร ??